Home
Rijkledingactie
Educatiecentrum
De leerlingen
Help Mee!
Foto's
De Stichting
Shop!
Sponsors Riding for Africa

Share |

Roos vertelt (27-4-2012):

Mij is gevraagd een stukje te schrijven over mijn ervaringen in Zuid-Afrika bij de kinderen van Riding for Africa. Ik zal mezelf eerst even voorstellen. Mijn naam is Roos van Schaik, net jarig geweest hier in Zuid-Afrika, ben nu 17 jaar, en ik woon in Nederland. In Oud-Beijerland om precies te zijn. Ik volg een MBO opleiding, en daarnaast werk ik voor Tim Coomans.
Door de enthousiaste verhalen van Diana Bloemendal ben ik bij Dinja van Woerden terechtgekomen in Zuid-Afrika. Haar werk voor de kinderen van Riding for Africa sprak mij enorm aan, en ik wilde het erg graag zelf ervaren. Na een paar mails met Dinja over en weer, en een gesprek met Tim Coomans, die overigens zelf ook bij de kinderen van RFA is geweest, mocht ik komen. Wat ik hier heb meegemaakt heeft diepe indruk op mij gemaakt. Zoiets is moeilijk in woorden uit te drukken, dat moet je zelf ervaren. Maar ik wil het graag proberen.
We hadden een groep van 9 kinderen, waarvan 3 van vorig jaar. De kinderen van vorig jaar waren zeer trots om te laten zien aan de nieuwe kinderen wat ze allemaal al konden. En dat stimuleerde de nieuwe kinderen weer.
Het gaat niet alleen om het rijden zelf, maar ook om de lol eromheen. De kinderen genoten met volle teugen van het rijden, maar het was ook gezellig kletsen met hun vriendjes. Sommige sloofden zich vreselijk uit naar de anderen. Kijk eens wat ik kan! Het was mooi om te zien dat ze zo hun best deden. Het was een fantastisch gezicht om te zien dat de oudere kinderen de jongere kinderen soms al les konden geven. Hieruit blijkt wel, dat ze veel hebben geleerd,en dat het echt de moeite waard is. Het is een enorme stimulans je kennis door te geven. Zowel voor de kinderen als voor mij en Dinja.
Eén van de mooiste momenten die mij altijd zal bijblijven, was dat Lucan (een jongetje uit de nieuwe groep) nadat hij gereden had, de pony (Dalery) in zijn ogen keek met zijn hand op zijn hals en zei: 'Thank you Dalery for the ride.'
Het is ook grappig om te zien dat de kinderen zich uiterst verantwoordelijk voelen als we de spullen terug gaan brengen. Het liefst zouden ze allemaal met een zadel, hoofdstel enz. willen lopen. Het thuisbrengen van de kinderen was altijd een moeilijk gedeelte. We zetten ze allemaal altijd op dezelfde plek af, en dan zie je ze allemaal verdwijnen in de Township. Hier moeten ze het weer doen met spelen op staat met kartonnen dozen en plastic zakken. 
Dinja en ik zijn ook bij deze kinderen thuis geweest, als je dan met eigen ogen ziet onder welke omstandigheden deze kinderen leven, gun je ze allemaal het plezier om te kunnen paardrijden. Voor deze kinderen is het een feest om bezig te kunnen zijn met de paarden, ze genieten er zo van.
Wat mij frustreert,is dat we ze maar in beperkte mate wat kunnen bieden. Het allerliefst zouden we nog meer kinderen het plezier van de paarden gunnen en willen geven. Ons doel is: Een eigen stal te kunnen houden, dan kunnen we elke dag een of twee groepen les geven. En met de kinderen ook nog wat andere activiteiten ondernemen. Ik hoop dat dit in de toekomst voor nog veel meer kinderen mogelijk is. Het was een overweldigende ervaring voor mij. Ik ben ruim drie maanden in Z-A geweest. Ik moet terug voor school en paard. Ik ga de kinderen missen! Ik kom zeker terug! Mijn dank gaat uit naar de fantastische kids van Riding For Africa, Dinja van Woerden, en Diana Bloemendal. En natuurlijk mijn ouders die me naar Afrika lieten gaan.

Roos

 


De kinderen worden eerst opgehaald bij school en dan dan
rijden we naar de stal.


Frederico, één van de kids van vorig jaar zit nu op een andere school. Hij komt helemaal met de bus naar de stal omdat hij graag door wil gaan met het programma. Hij helpt de kleintjes enorm goed.


Ook Julio is nog steeds bij het programma!




Frederico brengt zijn kennis heel goed over op de kleinere kinderen.


Dan worden de kids met de auto naar huis gebracht, dat vinden ze zo geweldig dat ze ons bewust een paar keer flink om laten rijden. "Maar hier waren we net toch ook al?" "Yes ma'am" (grote greins).